Het bezichtigen van Knossos en met zijn drieën een berg beklimmen per fiets
| Naam Reisverhaal: | Knossos en mountainbiking |
| Eigenschappen: |   |
Om een uur of elf nemen we de bus naar Iraklion, waar we overstappen op de bus naar Knossos. Hier huren we een gids die ons alles verteld over deze vierduizend jaar oude ruïne. Erg interessant en mooi. Wat ik wel jammer vond waren de vele lagen beton die er in de vijftiger jaren geplaatst waren om de boel rechtop te houden. Deze restauraties hadden ze op zijn minst iets subtieler aan kunnen pakken.
Na een uur of vijf rijden we weer terug naar Hersonisos, lezen wat en gaan uit eten. Dit keer zitten we in een beetje klungelig restaurant aan de zee. Het duurde erg lang voor we het eten opgediend kregen vanwege een kapotte oven. De zwaardvisfilet die ik nam was erg smakelijk. Na het eten nemen we nog een cocktailtje bij Abry. We gaan om half een naar bed, want we willen morgen een beetje vroeg opstaan, omdat we in de bergen gaan fietsen.
We staan vroeg op, kopen eten bij de supermarkt en regelen bij ons appartement de fietsen. Een heel geklooi, want de banden waren zacht, sturen stonden scheef en versnellingen werkten niet. Maar uiteindelijk vertrekken we. Het weer is mooi en we zijn van plan om via Stalida en Mochos naar de Lasithi-hoogvlakte te fietsen en daar van alles te bekijken.
Als we bij Stalida aangekomen zijn en richting Mochos fietsen, wordt het zwaar. Hellingen van tien procent zijn eerder regel dan uitzondering. Een aantal kilometer voorbij Mochos krijgt Joost een lekke band. We besluiten dat Arthur en Joost terug naar Mochos fietsen en daar naar ons appartement bellen en een nieuwe fiets regelen. Ik blijf hier bij de fiets met lekke band.
Heerlijk in het zonnetje leg ik mijn trui op de grond, doe mijn t-shirt uit en bak lekker weg in de zon. Ook het boekje dat ik bij me had, wordt stevig gebruikt.
Het is inmiddels al half twee geworden als ik Joost en Arthur op de fietsen terug zie komen. Even later komt de baas van ons appartement met een nieuwe fiets.
We fietsen naar Kera, maar halverwege verrast een stortbui ons. De wolken die naar ons toewaaien voorspellen weinig goeds voor de komende uren. We schuilen onder een vies oud zeil. Na een uur wordt het wat droger. Arthur komt op het briljante idee om uit het zeil drie regenpakjes te snijden en terug te fietsen. De regenpakjes zijn tijdens de afdaling winddicht en lekker warm. Voorbij Mochos beginnen we aan en flinke afdaling. De banden en het wegdek zijn nog nat, maar toch rijden we met 45 Ã 50 kilometer per uur naar beneden. In no-time zijn we beneden en even later zijn we ook alweer terug in het appartement.
Het is een uur of vijf als we op het balkon, met de benen hoog een biertje drinken. Erg vies van de fietstocht wil iedereen zo snel mogelijk douchen. Om half negen gaan we uit eten. In vergelijking met gisteren worden we dit keer veel te snel bezorgt. Het is ook nooit goed!
De drukte in de kroegen valt weer tegen, maar toch belanden we pas om een uur of drie in bed.
Wil je reageren?
Velden met een * zijn verplicht.
