Uitrusten en wandelen in de Imbros Kloof
| Naam Reisverhaal: | Wandelen in de Imbros Kloof |
| Eigenschappen: |   |
's-Ochtend, nou ja kwart voor twee is niet meer 's-ochtends te noemen, worden we met een beetje spierpijn van het dansen wakker. Deze dag wordt noodgedwongen ingecalculeerd als rustdag. We zwemmen een beetje, lezen een boek en kijken in het dorp naar souvenirtjes.
Al aardig bruin geworden van de zon, zoeken we een leuk restaurantje in het nieuwe gedeelte van Hersonisos op. Het restaurant is goedkoop, maar de bezorging valt tegen. We hadden een ober die drie keer kwam vragen wat we wouden eten en dan denk je dat je dan wel het juiste eten voorgeschoteld krijgt, maar komt die sufferd na een uur nog met het verkeerde aanzetten. Arthur was de pechvogel en moest nog een extra half uur wachten. Mijn eten was lekker, maar Arthur en Joost vonden de rijst die ze bij hun gerecht hadden niet te eten. Arthur vond helaas ook het lamsvlees niet te eten. Ik was niet te beroerd om hem daar van af te helpen.
's-Avonds doen we niet echt veel. We brengen onze net geschreven kaarten weg, telefoneren naar huis en gaan rond een uur of een naar bed, want morgen hebben we een excursie voor de boeg en dat betekend vroeg opstaan.
Om kwart voor zes opstaan is niet erg makkelijk als je vakantie hebt. We lopen naar de bus, waar onze rit naar de Imbros-kloof begint. We rijden via Iraklion en Rethimnon naar het dorpje Vrisses, dat bekend staat om zijn honing. Leuk dorpje, maar al snel vervolgen we onze weg naar de kloof.
De Imbros-kloof is zeven en een halve kilometer lang en staat bekend om zijn ongerepte natuur. En dat wordt duidelijk als we in onze blote buik, met een glas raki en een pitabroodje met honing achter de kiezen, op pad gaan. Hele mooie rotsformaties en planten zien we. Na drie uur gewandeld te hebben komen we bij de zee uit. We wachten even op de "wat oudere mensen" wiens conditie ik helemaal niet zo slecht vind als dat ik van te voren dacht. Als iedereen gearriveerd is vertrekken we, na wat gedronken te hebben op het terras, naar Frankokastello, waar een Venetiaanse burcht moet staan.
De Venetiaanse burcht in Frankokastello uit 1371 na Christus valt ietwat tegen. Hij is niet meer in goede staat. Ook het strand daar is erg smerig.
Na een lange terugreis arriveren we weer in Hersonisos. We hebben enorme honger en duiken meteen een restaurant binnen om wat te eten. Ik en Joost nemen een schotel genaamd "mixed fish". Heerlijk!!! De vriendelijke en behulpzame ober stond raar te kijken toen ik hem vroeg hoe je vis moest eten. Je moest het gewoon met de handen eten en we kregen een schaaltje water met citroensap, waarin we naderhand onze handen in schoon konden maken. Met je handen eten maakt het al een stuk lekkerder. Nu nog even vragen welke soorten vis we hier in onze mond propten. We hadden sardientjes, inktvis, iets dergelijks als schol, rode poon, en nog iets waarvan ik de naam kwijt ben.
We sluiten de avond af bij Abri met een cocktail en een ouzo, wat ook erg lekker is. Omdat we morgen vroeg op moeten, maken we het niet al te laat, mar we besluiten dat we morgen weer eens flink uitgaan.
Wil je reageren?
Velden met een * zijn verplicht.
