Na een lange vliegreis bekijken we de binnenstad Delhi
| Naam Reisverhaal: | Rondkijken in Delhi, India |
| Eigenschappen: |   |
Kwart voor tien lopen we met onze handbagage de Boeing 747 binnen. Negen uur vliegen en samen met de 3½ uur tijdsverschil die er is, komen we om een uur of tien 's-avonds aan in Delhi. We worden met een bus van reisorganisatie Djoser naar ons hotel in Delhi gebracht. Het hotel valt een beetje tegen. Het heeft in ieder geval twee bedden, een douche en een wc, maar echt netjes is anders. We kijken nog even in het bijbehorende restaurant en gaan naar bed.
Bas en ik staan om acht uur op om te kijken of ons hotel in een goede buurt van Delhi staat. Dit is een beetje schrikken als we buiten komen. Totale chaos heerst er. Al het soort verkeer dat je voor mogelijk acht zie je zich kriskras door elkaar voortbewegen op de weg. Voor iemand die het computerspel Ceasar wel eens gespeeld heeft; hier zie je de inwoners met hun kar zelf voorbij komen. Op de weg wordt zowel links als rechts ingehaald. De mensen toeteren en schreeuwen als gekken.
Om tien uur ontbijten we in het hotel, krijgen een korte uitleg over het programma en gaan met de hele groep de stad in. Helaas merken we dat in verband met independence day, alle bezienswaardigheden dicht zijn.
Wel gaan we naar een tempel van de Sikh, waar we schoenen en sokken uit moeten doen. Voordat we naar binnen mogen, moeten we een hoofddeksel op en onze voeten moeten gewassen worden. We luisteren een tijdje naar de mis, waarbij we onze benen niet naar voren mogen leggen. Dit wordt als oneerbiedig gezien ten opzichte van de mensen die voor je zitten. We luisteren dus in kleermakerzit naar de mis. Iets later krijgen we eten van ze. Een soort pannenkoek met verschillende pittige sausen. Het moet opgegeten worden door maar een hand te gebruiken. Aangezien de linkerhand gebruikt wordt bij 'sanitaire bezigheden' en als onrein gezien wordt, mag deze niet bij het eten gebruikt worden. Dus we moeten met een hand een stuk van de pannenkoek afscheuren, er een lepeltje van maken en de saus opscheppen. Je snapt wel dat Bas en ik daar flink lagen te klooien.
Met de brommer riksja gaan we terug naar het hotel. Tijdens de dag hebben we twee keer een flinke bui gehad. Bij het hotel aangekomen, zien we dat de straten blank gelopen zijn. Met geluk lukt het ons om met droge voeten het hotel binnen te lopen. Bas merkt dat het hotelpersoneel niet te vertrouwen is. Ze hebben in onze tassen gezeten en uit mijn tas hebben ze een fotorolletje gejat. We melden dit bij de baas en deze maakt er wat meer moeite van dan dat ik in eerste instantie denk. Hij roept de schoonmakers van onze kamer en zij moeten de hele kamer doorzoeken. Het rolletje is natuurlijk niet teruggevonden.
Tegen de Avond gaan we uit eten. Alles wordt hier erg scherp klaargemaakt. Het is niet duur. We eten in een heel luxe restaurant. Een goed bord eten, wat te drinken en ijs na kost twaalf gulden. Na het eten gaan we samen met onze buschauffeur, zijn bijrijder en enkele andere toeristen naar een van de meeste luxe bioscoop zalen in heel India. We kijken naar de film "Refugee". Het is een film in het Hindoes, maar toch wordt het zo duidelijk gespeeld dat we het verhaal vrij goed kunnen volgen. En wat we niet snappen vragen we aan de buschauffeur of zijn bijrijder. Toch vind ik het niet de moeite om drie uur lang naar deze film te blijven kijken. Bas blijft wel en een paar uur later word ik door hem wakker gemaakt waarna ik meteen weer wegzink in een diepe slaap.
Wil je reageren?
Velden met een * zijn verplicht.
