De ghats van Varanassi en al het leven aan de Ganges
| Naam Reisverhaal: | Varanassi en haar ghats |
| Eigenschappen: |  |
Om zes uur vertrekt de bus. Helaas staat Bas om zes uur nog onder de douche en slaap ik nog. In tien minuten tijd pakken we onze spullen in en staan we gepakt en al klaar bij de bus. Iedereen wacht al op ons. Het wordt een lange reis waar we de veertig kilometer per uur gemiddeld niet halen. Er zijn stukken bij waar de weg zo slecht is dat fietsers ons inhalen. Om een uur of zes komen we aan in Varanassi. We gaan uit eten in het hotel en daarna naar bed, want de lange reis heeft ons totaal uitgeput.
's-Ochtends staan we heel vroeg op, want we willen het schouwspel van de badende Indiërs zien. In de ochtend baden vele Indië;rs zich in het water van de Ganges. Dit is een indrukwekkend gezicht; iets dat wij Westerse mensen ons niet voor kunnen stellen. Om zeven uur lunchen we ergens in de stad. We bezoeken de gouden tempel, die helemaal met goud bedekt is. Er is zeer veel bewaking, niet alleen vanwege het goud, maar ook vanwege de onderlinge ruzie die er heerst. Op nog geen tien meter van de tempel staat namelijk een Islamitische moskee, en beide willen ze de macht over het hele stuk grond hebben. Verder bezoeken we een zijdewinkel en kijken ook hoe de zijde geweven en gekleurd wordt.
Terug in het hotel zwemmen en schaken we wat. Om vijf uur gaan we naar de "Main Ghat". Deze trappen lopen helemaal van boven tot in het water. De mensen wassen zich hier en komen hier samen om tot de goden te bidden. Bas laat zich hier door een Indische masseur een kwartier lang masseren voor het luttele bedrag van vijftig cent. We lopen met de groep door hele smalle vieze, maar wel gezellige winkelstraatjes naar een restaurant in het centrum. Na het eten kijken we nog even in een zijdewinkel, maar duiken dan het bed in.
We rijden 's-ochtends na het ontbijt met de brommerriksja naar en nabijgelegen dorp. Hier bekijken we een archeologisch museum, een opgraving en we nemen een kijkje in de dierentuin. Dit is geen dierentuin zoals we in Nederland gewend zijn. Er zijn maar weinig dieren en de dieren die er zijn, zijn erg mager. Tegen de middag zijn we weer in het hotel en rusten wat uit.
's-Middags gaan we de stad in om eten voor de treinreis van morgen te kopen. Maar ook willen we de burning ghat zien; de plaats waar de mensen gecremeerd worden. Dit blijkt een lang en erg interessant ritueel. Om een uur of zes gaan we met de groep in een boot de Ganges op om naar het avondritueel te kijken. Het is een geheel van trommelen, vuur en belletjes. Een geestelijke zit vooraan met een kandelaar in zijn hand en eert het water. De hele ghat zit vol met mensen die geregeld meezingen. We houden zelf ook een reinigingsceremonie. Ieder krijgt een mandje vol met bloemen, kruiden en kaarsjes. Deze worden aangestoken en in de Ganges neergezet. De stroming voert ze weg, wat een teken is dat we door de god van de Ganges van al onze zonden gereinigd zijn. Na de ceremonie varen we terug en eten met zijn allen ergens in de stad. In de avond kijken we nog even in de gezellige winkelstraatjes, maar gaan al snel terug naar het hotel.
Wil je reageren?
Velden met een * zijn verplicht.
